Bounty komt niet alleen van Mars
Wie kent hem niet? Die kleine, ronde chocoladereep met kokosvulling. Altijd dubbel verpakt, dus plezier voor twee. De fabrikant van Bounty, het Mars-concern, dacht met dit reepje, gezien de ronde uiteinden en de drie ribbels aan de bovenkant, een uniek product in handen te hebben. Het was niet voor niets middels een Gemeenschapsmerk beschermd in de hele Europese Unie. De Duitse chocoladefabrikant Ludwig vond de Bounty echter helemaal niet zo bijzonder en maakte daarom bezwaar tegen de bescherming van de vorm en de ribbels van de Bounty. In 2003 werd dat bezwaar afgewezen, maar in 2007 kreeg Ludwig alsnog gelijk.
Uiteraard was Mars het daar op haar beurt niet mee eens; de financiële belangen zijn groot. Mars stapte naar het Europese Hof. Dat deed op 8 juli 2009 uitspraak. Mars kreeg het deksel op de neus. Volgens de Europese rechter is de vormgeving van de Bounty niet voldoende onderscheidend en bovendien was niet in alle landen van de Europese Unie onderzoek gedaan naar de herkenbaarheid van de Bounty. Daarom was volgens de rechter ook niet gerechtvaardigd dat de Bounty wel in alle Europese lidstaten beschermd zou zijn. Zure druiven dus voor Mars, dat veel tijd en geld gestoken heeft in bescherming van haar Bounty.
Rest natuurlijk de vraag of de Ludwig-reep ook net zo lekker is als de Bounty. Over smaak valt immers niet te twisten.

Iemand die schade lijdt als gevolg van een voorschrift uit een bestemmingsplan, danwel een wijziging daarvan, heeft in beginsel recht op vergoeding van die schade. Erg ruimhartig zijn gemeenten daarmee over het algemeen...
Wie kent hem niet? Die kleine, ronde chocoladereep met kokosvulling. Altijd dubbel verpakt, dus plezier voor twee. De fabrikant van Bounty, het Mars-concern, dacht met dit reepje, gezien de ronde uiteinden en de drie...