Direct een advocaat nodig? Bel: +31 10 220 44 00

Of e-mail en ontvang binnen 24 uur een antwoord

Header mvo 1 scaled

Nieuws

De haij & van der wende advocaten

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Geen papier, toch bezwaar: staan er rechtsmiddelen open tegen een mondelinge last?

Handhaving beginselplicht

Normaal gesproken wordt een handhavingsbesluit van een bestuursorgaan per brief verzonden aan de overtreder. Tegen dat schriftelijke besluit kan de overtreder vervolgens bezwaar en/of beroep instellen. In uitzonderlijke gevallen ontbreekt een schriftelijk besluit en deelt het bestuursorgaan alleen mondeling deel dat gehandhaafd wordt. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State moest in haar uitspraak van 5 augustus 2026 oordelen hoe het in zulke gevallen zit met de bezwaar- en beroepsmogelijkheden.

De in de uitspraak besproken zaak ging over een steiger in Groningen. De eigenaar van een pand had een vergunning om de steiger tijdelijk, van 8 november tot en met 3 december 2021, op het trottoir te laten staan. Tijdens een controle op 22 december 2021 bleek echter dat de steiger niet was verwijderd. Toezichthouders hebben toen telefonisch medegedeeld aan de eigenaar van het pand dat de steiger uiterlijk op 24 december moest zijn verwijderd.

Tijdens een controle op 24 december bleek dat de eigenaar dat nog niet had gedaan. Hij kreeg toen te horen dat de steiger die middag om 15:00 uur weg moest zijn, anders zou de gemeente de steiger op kosten van de eigenaar laten verwijderen. Zo ver liet de eigenaar het niet komen. Hij liet de steiger door zijn eigen steigerbouwer afbreken en verwijderen. Vervolgens vroeg hij het college wel om de volgens hem opgelegde last onder bestuursdwang op schrift te stellen. Dat weigerde het college, omdat het meende dat helemaal geen besluit was genomen dat op schrift moest worden gesteld.

Tegen de weigering om de (vermeende) last onder bestuursdwang op papier te zetten ging de eigenaar in bezwaar. Het college heeft dat bezwaar ongegrond verklaard, waarna de eigenaar naar de rechtbank stapte.

De rechtbank gaf het college gelijk. Er was volgens de rechtbank geen sprake van (super)spoedeisende bestuursdwang, omdat de eigenaar uiteindelijk zelf de steiger heeft laten verwijderen. Het college is dus niet daadwerkelijk tot toepassing van bestuursdwang overgegaan. Van een gewone last onder bestuursdwang was volgens de rechtbank ook geen sprake, omdat dat alleen kan als een schriftelijk besluit wordt opgelegd en dat hier juist ontbrak.

De eigenaar liet het er niet bij zitten en ging in hoger beroep bij de Afdeling. Die oordeelde als volgt. Een last onder bestuursdwang bestaat volgens artikel 5:21 Awb uit twee elementen: een verplichting om een overtreding te herstellen en de bevoegdheid van het bestuursorgaan om dat herstel indien nodig zelf uit te voeren. Gelet op die bewoording is het volgens de Afdeling niet doorslaggevend of het bestuursorgaan de bestuursdwang daadwerkelijk heeft uitgevoerd. Een gewone last onder bestuursdwang is er immers juist op gericht dat de overtreder zelf herstelt, zodat feitelijke bestuursdwang (door het college herstellen van de overtreding) niet nodig is.

Ondanks dat de eigenaar uiteindelijk zelf de steiger heeft verwijderd, was wél sprake van een last onder bestuursdwang. De herstelmaatregel was duidelijk, er was een concrete termijn waarbinnen moest zijn hersteld en de mededeling was gericht tot de overtreder. Bovendien was duidelijk dat het niet ging om een vrijblijvend verzoek om de steiger te verwijderen.

Vervolgens moest nog worden beoordeeld hoe het zat met de rechtsmiddelen die konden worden ingezet tegen een niet-schriftelijk besluit. De Afdeling stelt de mondelinge last onder bestuursdwang gelijk met een (schriftelijk) besluit, zodat daartegen dezelfde rechtsmiddelen openstaan. Reden daarvoor is dat het college, door te weigeren de last onder bestuursdwang op schrift te stellen, kon voorkomen dat de bestuursrechter de rechtmatigheid van de last beoordeelt. Dat is volgens de Afdeling niet de bedoeling.

Het eindoordeel van de Afdeling was daarom dat sprake was een last onder bestuursdwang en dat het college de daartegen door de eigenaar aangevoerde bezwaren inhoudelijk moest beoordelen. Hiermee wordt de eigenaar niet alleen de mogelijkheid geboden om een beslissing te krijgen op de rechtmatigheid van de handhaving, maar ook om – in het geval dat de handhaving inderdaad onrechtmatig is – schadevergoeding te vorderen.

Heeft u vragen over (voorgenomen) handhaving door een bestuursorgaan? Neem dan contact op met Gerard van der Wende of met mij.

U leest de uitspraak hier. 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Werknemers controleren op thuiswerken? 

Thuiswerken

Een werkgever twijfelde of een werknemer tijdens het thuiswerken wel voldoende uren maakte. Zonder dit vooraf met hem te bespreken, werden zijn in- en uitloggegevens onderzocht. Op basis van die gegevens werd de werknemer op staande voet ontslagen. De kantonrechter zette daar een duidelijke streep door.

Volgens de rechter had de werkgever onvoldoende aanleiding voor het heimelijke onderzoek. De werknemer mocht thuiswerken, functioneerde kort daarvoor nog goed en had bovendien eerder aangegeven dat hij een hoge werkdruk ervoer. Ook kon uit de inloggegevens niet zonder meer worden afgeleid hoeveel uur hij daadwerkelijk had gewerkt. Werkzaamheden zoals overleg, planning of analyse kunnen immers ook plaatsvinden zonder dat iemand voortdurend op het bedrijfsnetwerk is ingelogd.

De werkgever had volgens de rechter eerst het gesprek moeten aangaan. Een waarschuwing, duidelijke afspraken over bereikbaarheid, tijdregistratie of een verbetertraject waren minder zware en meer passende maatregelen geweest. Het ontslag op staande voet werd daarom ongeldig verklaard. De werkgever moest onder meer een transitievergoeding, een vergoeding wegens onregelmatige opzegging en een billijke vergoeding van € 60.000,00 betalen.

Voor werkgevers is de boodschap duidelijk. Signalen over het functioneren, de aanwezigheid of het aantal gewerkte uren mogen serieus worden genomen. Een geheime controle en ontslag op staande voet vragen echter om een zeer zorgvuldige aanpak. Werkgever moet kunnen aantonen dat er echt een aanleiding is voor een geheim onderzoek. De rechter spreekt van een “gerechtvaardigd belang”. Zorg daarom voor een duidelijke aanleiding, een passend controlebeleid en een geldige grondslag onder de AVG. Bespreek vermoedens eerst met de werknemer en onderzoek of een minder vergaande maatregel mogelijk is. Een zorgvuldig opgebouwd dossier kan uiteindelijk het verschil maken tussen een rechtmatig besluit en een kostbare procedure.

U leest de uitspraak hier. 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Een onherroepelijke uitspraak betekent niet dat de feiten ook onherroepelijk vaststaan

Onherroepelijk

De rechtbank Gelderland heeft op 26 juni 2026 een interesse uitspraak gedaan over de status van feiten in een onherroepelijke uitspraak.

Wat was er aan de hand? Een echtpaar had aan hun woning in Arnhem een uitbouw gerealiseerd. Het ging om een serre, een overkapping, een verlenging van de garage en een afdak. De uitbouw was al sinds 2008 aanwezig. Later bleek echter dat een deel ervan lag op grond met de bestemming ‘Groen’, terwijl dat niet toegestaan was volgens het bestemmingsplan. Een omgevingsvergunning was nooit aangevraagd.

In februari 2023 diende een buurtbewoner een handhavingsverzoek in, waarna een last onder dwangsom werd opgelegd. Er volgde een bezwaar- en beroepsprocedure. In haar uitspraak van eind 2025 verklaarde de rechtbank het beroep van het echtpaar gegrond, omdat de berekening van de gemeente over de oppervlakte van de uitbouw niet klopte. Tegen deze uitspraak van de rechtbank was de gemeente niet in hoger beroep gegaan. Wel werd op maart 2026 een nieuw besluit genomen, waarin werd vastgehouden aan de last onder dwangsom. Het echtpaar ging vervolgens (opnieuw) in beroep, onder meer omdat de gemeente in het nieuwe besluit plots uitging van een overschrijding van 1,31 meter in de groenstrook.

In de uitspraak uit 2025 had de rechtbank namelijk overwogen dat ‘tussen partijen niet in geschil was’ dat de uitbouw 30 centimeter in de groenstrook lag. Omdat de gemeente niet tegen de uitspraak in hoger beroep was gegaan, meende het echtpaar dat de gemeente was gebonden aan die 30 centimeter en daarom in het nieuwe besluit van maart 2026 ten onrechte uitgegaan van een overschrijding van 1,31 meter.

De rechtbank ging hier niet in mee en oordeelde als volgt. Het klopt dat een bestuursorgaan die niet in (hoger) beroep gaat tegen een uitspraak, gebonden is aan de rechtsoordelen in die uitspraak. Dat betekent dus dat het bestuursorgaan de uitspraak accepteert en meegaat in de beoordeling van de rechtbank en zich daar ook aan moet houden.

Anders dan het echtpaar stelde, geldt dat echter niet voor de ‘blote weergave van feiten’. Dat betekent dus dat de weergave van de feiten door de rechtbank, waarbij werd gesteld dat ‘tussen partijen niet in geschil was’ dat de uitbouw 30 centimeter in de groenstrook lag, de gemeente niet kon binden. De gemeente mocht daarom in het besluit uitgaan van de diepte van 1,31 meter in de groenzone.

Overigens zorgde dit er niet voor dat het beroep van het echtpaar ongegrond werd verklaard. De rechtbank oordeelde namelijk dat de gemeente onvoldoende heeft onderbouwd waarom handhaving hier evenredig is. De overschrijding van 1,31 meter was volgens de rechtbank dan wel een meer dan geringe overschrijding, maar er was geen sprake van ernstige aantasting van de groenzone omdat slechts 1,31 meter van de 15 meter diepe groenstrook werd bezet door de uitbouw. De gemeente had daarom onvoldoende aangetoond welke belangen werden gediend met de handhaving, terwijl wel duidelijk was dat het echtpaar grote belangen had bij het voorkomen van een kostbare sloop van de uitbouw.

Deze uitspraak benadrukt dus twee belangrijke rechtsregels. Ten eerste maakt de rechter duidelijk dat een onherroepelijke uitspraak niet maakt dat de feiten ook onherroepelijk en onaantastbaar zijn geworden. Ten tweede wordt door de rechter nogmaals benadrukt dat handhaving te allen tijde evenredig moet zijn.

Heeft u vragen over handhavingsprocedures? Neem dan contact op met Gerard van der Wende of met mij.

U leest de uitspraak hier.

 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Terugblik op een prachtige jubileum golfdag! ⛳️

Bord op de green DO TS en MC

Ter gelegenheid van het 30-jarig jubileum van ons kantoor, organiseerden wij op dinsdag 7 juli jl. een compleet verzorgde golfdag voor onze klanten en wat hebben wij een topdag gehad!

Alles viel op z'n plek: zon, gezellige deelnemers, leuke flights en een perfecte organisatie vanuit Golfclub Capelle. Daarnaast was alles tot in de puntjes verzorgd door Restaurant Mulligan, met heerlijke hapjes, drankjes en een uitgebreid buffet. Het was mooi om te zien hoe iedereen met elkaar in gesprek raakte, sportief de baan op ging en vooral veel plezier had.

Wij kijken met trots en dankbaarheid terug op een meer dan geslaagde dag!

Iedereen die erbij was: bedankt voor jullie aanwezigheid en enthousiasme. Jullie hebben deze jubileumdag onvergetelijk gemaakt!

Op naar nog vele mooie jaren, waardevolle samenwerkingen en mooie ontmoetingen!🎉

Team De Haij & Van der Wende Advocaten

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Eerder verleende omgevingsvergunning kan niet worden gebruikt voor een latere uitbreiding

Omgevingsvergunning paarden

Op 24 juni 2026 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een belangrijke uitspraak gedaan over het gebruiken van een eerder verleende omgevingsvergunning voor een latere illegale uitbreiding.

In deze zaak was het volgende aan de hand. In 2022 verleende het college van burgemeester en wethouders van de gemeente De Ronde Venen aan eiser een omgevingsvergunning voor de bouw van een schuur die mocht worden gebruikt als paardenkraamhotel. De schuur mocht 16 meter lang worden. Bij een controle in 2024 bleek echter dat de schuur geen 16 meter lang was, maar 20 meter. Er was dus niet gebouwd conform de verleende omgevingsvergunning. Eiser diende een nieuwe vergunningaanvraag in om de langere schuur alsnog te legaliseren, maar het college weigerde de omgevingsvergunning te verlenen.

Het bezwaar en later ook het beroep van eiser bij de rechtbank werden ongegrond verklaard. Vervolgens moest de Afdeling beoordelen of het college de omgevingsvergunning voor de uitbreiding terecht had geweigerd.

Eiser was van mening dat het college in 2022 uitdrukkelijk had ingestemd met het gebruik van het perceel als paardenkraamhotel. De uitbreiding van de schuur van 16 tot 20 meter zou slechts een voortzetting zijn van dat al toegestane gebruik en daarmee zijn toegestaan op grond van de omgevingsvergunning uit 2022.

De Afdeling was het daarmee oneens. Zij oordeelde dat de omgevingsvergunning uit 2022 alleen betrekking had op het destijds aangevraagde bouwplan: een schuur van 16 meter die zou worden gebruikt als paardenkraamhotel. De omgevingsvergunning stond een afwijking van het bestemmingsplan toe, maar wijzigde  het bestemmingsplan niet. Daarmee werd dus ook geen mogelijkheid gecreëerd om op grond van die vergunning toekomstige uitbreidingen – in strijd met het bestemmingsplan – uit te voeren. Dat was in 2022 immers geen onderdeel van het plan waarvoor de vergunning was verleend.

Hiermee is door de Afdeling bevestigd dat de vaste rechtspraak onder de Wabo hieromtrent óók geldt onder de Omgevingswet. Ook onder de Omgevingswet geldt dus dat een omgevingsvergunning voor een buitenplanse omgevingsplanactiviteit (BOPA) alleen toestemming geeft voor het uitvoeren van de aangevraagde activiteit en daarmee geen toekomstige (illegale) uitbreidingen kunnen worden gerealiseerd.

Heeft u vragen over een uitbreiding van een bouwwerk of van het gebruik op uw perceel en welke vergunningen daar voor nodig zijn? Neem dan contact op met Gerard van der Wende of met mij.

U leest de uitspraak hier. 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Nieuwe ontwikkelingen rond schijnzelfstandigheid: praktijk en tarief wegen steeds zwaarder

Huurcontract scaled

Een recente uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden laat opnieuw zien dat werkgevers alert moeten zijn bij de inzet van zelfstandigen, interim professionals en opdrachtnemers via een eigen B.V.

In deze zaak werkte een registeraccountant via zijn vennootschap voor een accountantskantoor. Partijen hadden bewust gekozen voor een overeenkomst van opdracht. Er werd gefactureerd met btw en in de overeenkomst stond uitdrukkelijk dat geen arbeidsovereenkomst was beoogd. Ook was opgenomen dat de werker zich daar later niet alsnog op zou mogen beroepen.

Toch oordeelde het hof dat sprake was van een arbeidsovereenkomst.

Het hof keek daarbij niet naar wat partijen de overeenkomst noemden, maar naar de overeengekomen rechten en plichten en de feitelijke invulling daarvan, in onderling verband bezien. De accountant verrichtte kernwerkzaamheden voor de organisatie, werkte fulltime, diende de werkzaamheden persoonlijk uit te voeren, had beperkte ruimte om voor andere opdrachtgevers te werken en ontving een vaste maandelijkse vergoeding. Daarnaast waren afspraken gemaakt over onder meer vakantiedagen en de plaats waar de werkzaamheden werden verricht.

Die omstandigheden wogen zwaar. Dat partijen zelf geen arbeidsovereenkomst wilden sluiten, maakte volgens het hof niet doorslaggevend verschil. De kwalificatie van een arbeidsrelatie wordt immers bepaald aan de hand van de overeengekomen rechten en verplichtingen en de wijze waarop daaraan uitvoering wordt gegeven.

Opvallend is dat het hof ook meeweegt dat de werker zelf bewust had aangestuurd op de constructie via zijn B.V. en daarvan fiscaal voordeel had. Het hof noemt zijn latere beroep op werknemersbescherming weinig sympathiek en opportunistisch. Toch stond dat niet in de weg aan de conclusie dat sprake was van een arbeidsovereenkomst.

Omdat de samenwerking als arbeidsovereenkomst werd aangemerkt, had de werkgever de overeenkomst niet zonder instemming van de werknemer of toestemming van het UWV mogen beëindigen. De werkgever werd daarom veroordeeld tot betaling van een vergoeding wegens onregelmatige opzegging, een transitievergoeding en een billijke vergoeding.

Wel bracht het hof nuance aan bij de financiële gevolgen. De overeengekomen opdrachtvergoeding werd niet zonder meer gelijkgesteld aan het arbeidsloon. Volgens het hof bevatte de fee ook elementen die samenhingen met de gekozen opdrachtconstructie, zoals flexibiliteit en het ontbreken van reguliere ontslagbescherming. Het hof stelde daarom een lager bruto maandloon vast voor de berekening van de vergoedingen.

De uitspraak past in een bredere ontwikkeling. Niet alleen de rechtspraak, maar ook de wetgever zet verder aan tot herbeoordeling van zzp-relaties.

De Eerste Kamer heeft op 16 juni 2026 ingestemd met de Wet invoering rechtsvermoeden van arbeidsovereenkomst op basis van uurtarief. De introductie van het rechtsvermoeden maakt het voor zzp’ers die minder dan 38 euro per uur verdienen (peildatum 1 januari 2026) makkelijker om te stellen dat zij een arbeidsovereenkomst hebben.

Doet een zzp’er die onder deze grens werkt een beroep op dat rechtsvermoeden, dan verschuift de bewijslast. Het is dan aan de opdrachtgever om aan te tonen dat géén sprake is van een arbeidsovereenkomst. Lukt dat niet, dan kan de zzp’er aanspraak maken op werknemersbescherming, zoals loondoorbetaling en ontslagbescherming.

Belangrijk is dat er geen overgangsrecht is aangekondigd. Het rechtsvermoeden zal dus vanaf de inwerkingtreding ook relevant zijn voor bestaande overeenkomsten. Organisaties die met lager betaalde zzp’ers werken, doen er daarom verstandig aan niet te wachten tot de wet formeel in werking is getreden.

De lijn is duidelijk: een goed contract blijft belangrijk, maar is niet genoeg. Kijk naar de praktijk: welke werkzaamheden worden verricht, hoe zelfstandig is de opdrachtnemer echt, hoe structureel is de inzet, hoe wordt betaald en welke instructies of organisatorische inbedding zijn er?

Met het nieuwe rechtsvermoeden komt daar voor laagbetaalde zzp’ers een extra risico bij. Niet alleen de inhoud van de overeenkomst en de feitelijke uitvoering tellen, maar ook het uurtarief kan straks het startpunt vormen voor een discussie over werknemerschap.

Heeft u vragen? Neem dan contact op met Dennis Oud, Tessa Sipkema, Noa Bilogrevic of Elke Hofman-Bijvank.

U leest de uitspraak hier. 

Blijf juridisch op de hoogte

Meld u aan voor onze nieuwsbrief