Direct een advocaat nodig? Bel: +31 10 220 44 00

Of e-mail en ontvang binnen 24 uur een antwoord

Header mvo 1 scaled

Nieuws

De haij & van der wende advocaten

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Bijverdienen? Niet zo.

Bijverdienen

Tegen betaling belastingaangiftes verzorgen naast je baan bij de Belastingdienst? De kantonrechter maakte daar korte metten mee.

In een uitspraak van 22 januari 2026 oordeelt de kantonrechter dat een medewerker van de Belastingdienst in strijd met het verbod op nevenwerkzaamheden en ernstig verwijtbaar heeft gehandeld door in de avonduren tegen betaling belastingaangiftes te verzorgen en daarbij interne systemen van zijn werkgever te raadplegen.

Wat speelde er?

Bij de Belastingdienst ontstond het vermoeden dat een werknemer tegen betaling in de avonduren belastingaangiftes verzorgde en fiscale adviezen gaf. De werknemer zou daarbij ook de interne systemen van de Belastingdienst raadplegen.

De Belastingdienst heeft de betreffende werknemer uitgenodigd voor een gesprek. Tijdens dit gesprek verklaarde de werknemer dat hij meermaals fiscaal advies heeft gegeven aan bekenden en familie tegen betaling. Later bleek dat de werknemer meer personen had geholpen. Na dit gesprek is de werknemer geschorst in het belang van de organisatie wegens een vermoeden van een ernstige integriteitsschending.

De Staat verzoekt in deze procedure de arbeidsovereenkomst met de werknemer te ontbinden, omdat de werknemer ernstig verwijtbaar heeft gehandeld.

De kantonrechter oordeelt dat de werknemer ernstig verwijtbaar gehandeld heeft omdat hij:

  • in strijd met het verbod op nevenwerkzaamheden heeft gehandeld;
  • het vaststaat dat hij onbevoegd de systemen van de Belastingdienst heeft geraadpleegd, en
  • vast is komen te staan dat hij de onbevoegd uit de systemen verkregen informatie heeft gebruikt voor zijn verboden fiscale adviezen.

Werknemer wist ook dat wat hij deed niet was toegestaan. Op het intranet van de Belastingdienst staat namelijk duidelijk dat je de interne systemen alleen mag raadplegen voor zover dat nodig is voor je werk. Ook staat daar vermeld dat het gebruiken van vertrouwelijke informatie voor onder andere nevenwerkzaamheden, wordt gezien als een ernstige integriteitsschending. Nota bene kreeg de werknemer bij het inloggen steeds een melding te zien waarin hij werd gewaarschuwd dat gebruik van systemen zou worden gelogd en misbruik zou worden bestraft. 

Daarnaast benadrukt de kantonrechter de bijzondere positie van de Belastingdienst in de maatschappij, de vele gegevens van burgers en bedrijven waarover zij beschikt en dat werknemers van de Belastingdienst een bijzondere verantwoordelijkheid dragen en ervoor moeten zorgen dat het vertrouwen van burgers in de Belastingdienst niet wordt geschaad.

De conclusie van de kantonrechter is dat de arbeidsovereenkomst per direct wordt ontbonden vanwege het ernstig verwijtbaar handelen en dat werknemer geen recht heeft op transitievergoeding, met veroordeling van de proceskosten.

Hoewel nevenwerkzaamheden in beginsel zijn toegestaan, mag een werkgever op basis van objectieve redenen nog steeds bepaalde nevenwerkzaamheden verbieden. Heeft u vragen over nevenwerkzaamheden door uw werknemer of wilt u weten of uw regeling nog up-to-date is? Neem dan contact op met Dennis Oud, Tessa Sipkema en Elke Hofman-Bijvank.

Lees hier de volledige uitspraak hier. 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Tijdens de bouw afwijken van een omgevingsvergunning, mag dat zomaar?

Bouwplan

De rechtbank Den Haag moest in haar uitspraak van 22 december 2025 beoordelen of tijdens de herbouw van een gebouw mocht worden afgeweken van een afgegeven omgevingsvergunning. Het betrof een kantoorpand in Leiden waar door de jaren heen al meerdere omgevingsvergunningen voor waren verleend, onder meer voor het verbouwen van het kantoorpand naar woonstudio’s, vervolgens van onzelfstandige naar zelfstandige woonruimte, daarna  voor het slopen en herbouwen van het pand en op 31 januari 2022 uiteindelijk een omgevingsvergunning voor het wijzigen van het gebruik naar een hotelfunctie.

Op 17 februari 2023 diende een omwonende een handhavingsverzoek in, omdat zou worden gebouwd in afwijking van de verleende vergunning voor het slopen en herbouwen van het pand. Zo zou onder meer de brandcompartimentering anders zijn uitgevoerd en ook de gevel zou niet zijn gerealiseerd zoals in de vergunning was opgenomen.

De gemeente wees het handhavingsverzoek slechts deel toe. Voor de overige afwijkingen meende het college dat er ofwel geen sprake was van een overtreding, ofwel dat de afwijkingen waren gelegaliseerd via goedgekeurde revisietekeningen. Dat laatste zou betekenen dat de omgevingsvergunning van 31 januari 2022 zou zijn gewijzigd door het goedkeuren van de revisietekeningen. De omwonende was het hier niet mee eens en ging in beroep bij de rechtbank.

De rechtbank legde eerst het juridisch kader uit voor het wijzigen van een bouwplan en vergunning. Een bouwplan mag alleen zonder nieuwe omgevingsvergunning worden gewijzigd als het gaat om een wijziging van ondergeschikte aard. Zo’n wijziging kan bovendien alleen als de vergunning waarvan wijziging wordt beoogd nog niet onherroepelijk is.

Naar het oordeel van de rechtbank werd in dit geval niet aan het juridisch kader voldaan. Ten eerste voorzag de omgevingsvergunning van 31 januari 2022 helemaal niet in toestemming voor de activiteit bouwen, maar alleen in de wijziging van de functie naar hotel. Het goedkeuren en afstempelen van revisietekeningen als behorend tot de omgevingsvergunning van 31 januari 2022 kan dus sowieso niet meebrengen dat ondergeschikte wijzigingen met betrekking tot bouwen worden vergund. Daar ging de vergunning namelijk helemaal niet over.

Het was ook niet mogelijk om de afstempeling en goedkeurig van de revisietekeningen te zien als wijziging van ondergeschikte aard van de eerdere vergunningen, omdat die omgevingsvergunning al onherroepelijk waren, waardoor wijziging niet meer mogelijk was.

De rechtbank oordeelde daarom dat wel degelijk sprake was van overtredingen, omdat de afwijkingen van het bouwplan niet toegestaan waren. Er had daarom door het college handhavend opgetreden moeten worden.

Heeft u vragen over de mogelijkheid van het wijzigen van een aan u verleende omgevingsvergunning? Neem dan contact op met Gerard van der Wende of met Fleur Huisman. 

U leest de uitspraak hier.

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

VBAR sneuvelt, Zelfstandigenwet komt eraan: wat staat er nu écht in het coalitieakkoord?

Zelfstandigheidswet

Jullie hebben het vast al voorbij zien komen. Het nieuwe coalitieakkoord. Wat is daarin voor het inhuren van zzp’ers relevant? Er staat een duidelijke boodschap in: zelfstandig werkenden horen bij een moderne arbeidsmarkt waarin de wens naar autonomie toeneemt. Tegelijk willen D66, VVD en CDA meer duidelijkheid over de grens tussen zelfstandig werk en werknemerschap. Dat is het vertrekpunt voor de koers die nu wordt gekozen.

Het kabinet wil de Zelfstandigenwet zo snel mogelijk invoeren. Dat gebeurt niet in één keer, maar gefaseerd vanwege Europese verplichtingen. De invoering wordt dus bewust in stappen opgeknipt, zodat aansluiting mogelijk blijft bij de ontwikkelingen op Europees niveau.

De eerste stap bestaat uit een combinatie van maatregelen:

  • Het rechtsvermoeden van werknemerschap uit de VBAR. Daarbij wordt expliciet vermeld dat het verduidelijkingsdeel uit de VBAR wordt geschrapt. Dit betekent dat de VBAR als geheel niet wordt doorgezet, maar dat één kernonderdeel daarvan wel als uitgangspunt dient voor de eerste fase.
  • Sectorale rechtsvermoedens samen met een toetsingscommissie uit de Zelfstandigenwet. Sectorale rechtsvermoedens wijzen erop dat per sector specifieke uitgangspunten kunnen gaan gelden, omdat de praktijk per branche verschilt. De toetsingscommissie is bedoeld als extra toetsingsmechanisme binnen het stelsel van de Zelfstandigenwet.

Na deze eerste fase wil het kabinet zo snel mogelijk de rest van de Zelfstandigenwet indienen. De lijn is daarmee helder. Eerst worden het rechtsvermoeden van werknemerschap, de sectorale rechtsvermoedens en de toetsingscommissie geïntroduceerd, waarna het volledige wettelijke kader verder wordt uitgewerkt en ingediend.

De kern van het akkoord is dat zelfstandig werken nadrukkelijk wordt erkend als onderdeel van de arbeidsmarkt, maar dat er tegelijk meer structuur en toetsing komt rondom de vraag wanneer sprake is van zelfstandig werk en wanneer feitelijk sprake is van werknemerschap.

Wat betekent dit praktisch?

Voor zelfstandigen en opdrachtgevers is dit een signaal om nu al kritisch te kijken naar de inrichting en vastlegging van de samenwerking. Juist omdat de eerste fase inzet op instrumenten die de kwalificatie van de arbeidsrelatie sneller richting kunnen geven.

Kortom, je kunt ook anno 2026 gewoon zzp’ers inhuren, maar de spelregels krijgen meer structuur.

Heeft u vragen over het inhuren van zzp’ers, het rechtsvermoeden van werknemerschap of de inrichting van uw contracten? Neem dan contact op met een van onze arbeidsrechtspecialisten: Tessa Sipkema, Elke Hofman-Bijvank of met Dennis Oud.

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Dit jaar bestaat ons kantoor 30 jaar! ✨

WhatsApp Image 2026 02 12 at 13.53.21

30 jaar juridische expertise, betrokkenheid en een duidelijke belofte aan onze cliënten: “𝐖𝐢𝐣 𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐮𝐰 𝐳𝐚𝐚𝐤.”⚖️

Al drie decennia zetten wij ons met overtuiging in voor belangenbehartiging, kwaliteit en een persoonlijke benadering, met oog voor zowel het juridische kader als de mens daarachter.

Dat bijzondere jubileum hebben we vandaag samen op kantoor gevierd. Met een heerlijke taart, champagne en een prachtig bronzen beeld dat alle medewerkers speciaal voor dit moment hebben laten maken, stonden we stil bij wat er in al die jaren is opgebouwd.

Extra mooi was de aanwezigheid van Hans de Haij, onze oud-kantoorgenoot en maat, die inmiddels met pensioen is, maar vandaag vanzelfsprekend onderdeel was van deze mijlpaal.🥳

Bijzonder om dit te vieren met iedereen van kantoor. Trots op waar we vandaan komen en met vertrouwen kijken we vooruit naar alles wat nog komt! 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

Burn-out, long covid en ontslag: hoge lat voor billijke vergoeding

Burn out covid blog

In een uitspraak van 14 januari 2026 kreeg de kantonrechter een flinke stapel verwijten van een werknemer over haar werkgever op het bord. Een werknemer van een gemeente viel uit met een burn-out, raakte later besmet met Covid-19 en ontwikkelde long covid. Het UWV kende haar een WIA-uitkering (80–100%) toe en uiteindelijk zegde de gemeente de arbeidsovereenkomst op na twee jaar wegens langdurige arbeidsongeschiktheid. De werknemer vond dat de gemeente in de oorzaak van haar arbeidsongeschiktheid een stevige rol had gespeeld en dat de gemeente voor, tijdens en na het re-integratietraject ernstig verwijtbaar had gehandeld. Haar verzoek: onder meer een billijke vergoeding van € 130.000,00 en daarnaast verschillende loon- en kostenposten.

De kantonrechter zet meteen de toon: voor een billijke vergoeding in dit soort situaties ligt de lat hoog. Heel hoog. Er moet niet alleen sprake zijn van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten, maar ook van een causaal verband tussen dat handelen en de opzegging. Oftewel: “het ging niet perfect” is iets anders dan “dit is zó ernstig dat het een billijke vergoeding rechtvaardigt”.

Vóór de uitval draait het vooral om werkdruk. Die was volgens de kantonrechter aannemelijk hoog, maar dat is nog geen automatisch toegangsticket tot “ernstig verwijtbaar”. Relevant is dat de gemeente na een memo waarin de werkdruk werd aangekaart direct een overleg inplande, een externe verzuimbegeleider inschakelde en extra ondersteuning voor het team regelde. De werknemer stelde dat dit allemaal onvoldoende was, maar volgens de kantonrechter is niet voldoende concreet gemaakt dat de werknemer daarna duidelijk heeft aangegeven dat de maatregelen tekortschoten of dat zij om méér hulp heeft gevraagd. Zonder dat de werkgever weet (of moet weten) dat het echt mis blijft gaan, wordt het lastig om achteraf te zeggen: “jullie hebben willens en wetens niets gedaan”.

Daar komt bij dat de kantonrechter ook kijkt naar wat er naast het werk speelde. In de stukken komt naar voren dat de burn-out niet alleen aan werkfactoren wordt gekoppeld; er zijn ook niet-werk gerelateerde oorzaken genoemd. Er lag bovendien een second opinion van een bedrijfsarts die vond dat een melding bij het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten terecht was geweest, en uiteindelijk is die melding ook gedaan. De kantonrechter benadrukt echter dat die second opinion is gebaseerd op de informatie van de werknemer, terwijl de gemeente die betwistte, en neemt dat oordeel daarom niet “zonder meer” over. Het resultaat: er kan niet vastgesteld worden dat de burn-out door ernstig verwijtbaar handelen van de gemeente is veroorzaakt. Dan komt de rechter ook niet meer toe aan de vraag of de burn-out de werknemer vatbaarder maakte voor long covid.

Over het re-integratietraject is de kantonrechter wél kritisch, en eerlijk is eerlijk: de gemeente krijgt daar een paar tikken op de vingers. Er werd niet altijd snel gereageerd, afspraken werden niet steeds nagekomen, het contact was niet constant (er was zelfs een periode van vijf maanden zonder contact, die de gemeente niet betwistte). Ook duurde het bij de wisseling van bedrijfsarts lang voordat het medische dossier werd overgedragen. Dat klinkt niet als een strak geregisseerde re-integratie, eerder als “waar ligt dat dossier ook alweer?”. Maar ook dit haalt de drempel van ernstig verwijtbaar niet. Bovendien ontbreekt volgens de kantonrechter het noodzakelijke causale verband met het ontslag, omdat uit de medische beoordelingen herhaaldelijk volgde dat er geen benutbare mogelijkheden waren. Het UWV vermeldde dat er geen re-integratiekansen zijn gemist en dat de gemeente zich voldoende heeft ingespannen.

De werknemer deed daarnaast nog een beroep op arbeidsongeschiktheid “in en door de dienst” (een artikel in de cao Gemeenten die o.a. recht geeft op aanvulling op de WIA), maar ook dat strandt. Volgens de kantonrechter is onvoldoende onderbouwd dat sprake was van objectief buitensporige werkomstandigheden; hoge werkdruk alleen is daarvoor niet genoeg.

De gemeente krijgt inhoudelijk grotendeels gelijk, maar op een paar loonpunten gaat het mis en daar is de kantonrechter minder coulant over. In mei 2024 kreeg de werknemer door een fout bij de verrekening met de WIA-uitkering te weinig uitbetaald. Dat is later rechtgezet met een nabetaling van € 1.658,58 netto. Omdat dit te laat gebeurde, moet de gemeente ook een (gematigde) wettelijke verhoging van € 340,01 netto betalen en wettelijke rente over € 1.658,58 over de periode van 17 mei 2024 tot en met 20 juni 2024.

Ook oordeelt de kantonrechter dat de gemeente in november en december 2024 ten onrechte bedragen heeft ingehouden op het IKB. De gemeente moet daarom € 1.366,98 bruto aan achterstallig salaris betalen, plus een wettelijke verhoging (gematigd tot 25%) en wettelijke rente.

Niet alles wordt toegewezen. De ingehouden pensioenpremie hoeft niet terug en de kosten van de mindfulness training worden niet vergoed, omdat deze niet door de bedrijfsarts was voorgeschreven en niet vooraf met de gemeente is afgestemd.

Deze uitspraak laat zien dat de drempel voor ernstig verwijtbaar handelen bij ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid hoog blijft, ook als het re-integratietraject niet vlekkeloos verloopt. Tegelijk blijkt hoe snel een fout in de loonverrekening of een onjuiste inhouding kan leiden tot extra kosten (wettelijke verhoging en rente). De juridische koers kan dus prima op orde zijn, maar als de salarisstrook gaat slingeren, betaal je alsnog. 

Heeft u vragen over langdurig verzuim en re-integratiedossiers? Neem contact op met Dennis Oud, Tessa Sipkema of Elke Hofman-Bijvank. 

U leest de uitspraak hier. 

•
Lennart Hordijk
Lennart hordijk small
•
Dennis Oud
Dennis rond 200x200
•
Erwin den Hartog
Erwin rond 200x200
•
Fleur Huisman
Fleur 1
•
Petra Lindthout
Petra lindhout pf
•
Tessa Sipkema
Tessa rond 200x200
•
Gerard van der Wende
Gerard rond 200x200
•
Elke Hofman-Bijvank
Elke 1
•
Bas van der Eijk
Bas advocaat Rotterdam
•
Tim van Riel
Tim portret
•
Iris Keemink
Iris portret
•
Noa Bilogrevic
Noa Thumbnail
30 januari 2024
•
De Haij & van der Wende
Logo Haij Wende

De grenzen van bezwaar: niet elke keuze van een bestuursorgaan is een besluit

Bouwproject 2 1536x1193

Het is een veelvoorkomende vergissing; denken dat je als burger of bedrijf tegen elke keuze van een bestuursorgaan in bezwaar en/op beroep kunt gaan. In de praktijk zorgt dit vaak voor onduidelijkheid en onbegrip. 

De rechtbank Midden-Nederland heeft in de uitspraak van 12 januari 2026 duidelijk gemaakt waarom bezwaar en beroep niet altijd mogelijk zijn. In de uitspraak draaide het om het volgende. De gemeenteraad van Zeist stemde in met een principebesluit om een kantoorlocatie te herontwikkelen tot een woongebied. Tegelijkertijd nam de raad een amendement aan, waarin het participatieniveau voor de verdere uitwerking van het plan wordt vastgelegd. 

De Stichting Beter Zeist was het niet eens met het amendement, omdat ze het participatieniveau te laag vonden, waardoor haar invloed op de planvorming beperkt zou worden. De stichting ging daarom in bezwaar tegen het amendement. Dat bezwaar werd door de gemeenteraad niet-ontvankelijk verklaard, omdat volgens de gemeenteraad geen bezwaar open stond tegen het amendement. De stichting ging vervolgens in beroep. 

In de uitspraak wordt allereerst het besluitbegrip uit de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitgelegd. Een besluit is een schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan die een publiekrechtelijke rechtshandeling inhoudt. Vooral dat laatste is essentieel. Een rechtshandeling moet zijn gericht op een rechtsgevolg: het moet rechten, plichten of bevoegdheden scheppen, wijzigen of opheffen, of de juridische status van een persoon of zaak vaststellen. 

Niet iedere keuze van een bestuursorgaan is daarom een besluit in de zin van de Awb. Als de keuze geen rechtsgevolg heeft, kan die niet worden gekwalificeerd als besluit. 

De rechtbank oordeelde dat het amendement geen besluit was. Het amendement wijzigt namelijk geen rechten of plichten van burgers, er worden geen bevoegdheden toegekend of ontnemen en het bevat uitsluitend een politieke-bestuurlijke keuze over hoe participatie in een voorfase wordt ingericht. De daadwerkelijke rechtsgevolgen ontstaan pas later, bij vaststelling van het omgevingsplan, waartegen wél beroep openstaat. Het beroep werd daarom ongegrond verklaard. 

Er werd dus waarde gehecht aan de fase van het proces waar het amendement op zag. Omdat het hier ging om een keuze voor het voortraject, was van rechtsgevolgen nog geen sprake. Dat kwam volgens de rechtbank pas in een latere fase, bij de vaststelling van het omgevingsplan. 

Wat betekent dit voor de praktijk? Het is voor burgers en bedrijven niet mogelijk om op elk moment in het besluitvormingsproces rechtsmiddelen aan te wenden. In het grootste gedeelte van de gevallen moet worden gewacht op het “eindbesluit”. 

Vraagt u zich af in welke fase van een besluitvormingsproces bezwaar of beroep mogelijk is? Of loopt u in de praktijk tegen vergelijkbare vragen aan? Neem dan contact op met Gerard van der Wende of met Fleur Huisman voor advies. 

U leest de uitspraak hier. 

Blijf juridisch op de hoogte

Meld u aan voor onze nieuwsbrief