Diefstal op de werkvloer door gokverslaving: staat dit een ontslag op staande voet in de weg?

Kan een werkgever een werknemer op staande voet ontslaan wanneer die werknemer geld steelt om zijn gokverslaving te bekostigen? Over deze vraag boog het gerechtshof ’s-Hertogenbosch zich in een recent gepubliceerde uitspraak.

In deze zaak ging het om een werknemer die al ruim 11 jaar in dienst was en een leidinggevende functie vervulde. Gedurende meerdere maanden had hij ten minste € 8.000,00 weggenomen uit de kluis en kassa van zijn werkgever. Daarbij ging hij planmatig te werk en probeerde hij de kasverschillen te verhullen. Nadat de werkgever de onregelmatigheden had onderzocht en de werknemer met de bevindingen had geconfronteerd, volgde ontslag op staande voet.

De werknemer kon zich niet verenigen met het ontslag. Hij stelde dat zijn handelen voortkwam uit een gokverslaving en dat de werkgever hem, gelet op diens zorgplicht, eerst naar de bedrijfsarts had moeten verwijzen.

Het hof ging hier niet in mee. Hoewel een gokverslaving als ziekte kan worden aangemerkt, betekent dit niet automatisch dat het wegnemen van geld aan die ziekte moet worden toegeschreven of dat de werknemer de gevolgen van zijn handelen niet kon overzien. Ook de overgelegde medische verklaringen en de verklaring van een verslavingscoach boden volgens het hof onvoldoende onderbouwing voor dit standpunt. Daarbij woog het hof mee dat de werknemer gedurende langere tijd berekenend en planmatig had gehandeld. Ook zijn persoonlijke omstandigheden, waaronder zijn lange dienstverband en financiële problemen, wogen niet op tegen de ernst van de gedragingen en de daarmee gepaard gaande vertrouwensbreuk. Verder achtte het hof van belang dat de werknemer zich had verbonden aan de huisregels en ondernemingscode van de werkgever. Daarin was onder meer vastgelegd dat geconstateerde fraude tot ontslag leidt en dat van werknemers integriteit en eerlijkheid wordt verwacht.

Daarnaast oordeelde het hof dat de werkgever voldoende voortvarend had gehandeld. De werkgever had enkele dagen nodig gehad om camerabeelden te onderzoeken, HR en een jurist te betrekken en de werknemer in de gelegenheid te stellen zijn kant van het verhaal te vertellen. Volgens het hof getuigde deze werkwijze juist van zorgvuldigheid en deed de duur van het onderzoek geen afbreuk aan de onverwijldheid van het ontslag.

Het ontslag op staande voet bleef dan ook in stand. Daarnaast had de werknemer vanwege zijn ernstig verwijtbare handelen geen recht op een transitievergoeding.

Deze uitspraak onderstreept dat een beroep op een verslaving niet zonder meer in de weg staat aan een rechtsgeldig ontslag op staande voet. De beoordeling blijft afhankelijk van alle omstandigheden van het geval. Daarbij spelen niet alleen de aard en ernst van het handelen van de werknemer een rol, maar ook de zorgvuldigheid en voortvarendheid waarmee de werkgever optreedt.

Heeft u als werkgever te maken met een mogelijke dringende reden voor ontslag of twijfelt u over de juiste aanpak? Neem dan gerust contact met ons op om de mogelijkheden te bespreken.

U leest de uitspraak hier.