Uber-chauffeurs: Ondernemerschap botst met arbeidsovereenkomst

Een recente uitspraak van het gerechtshof Amsterdam over Uber laat zien dat het Deliveroo-kader de basis blijft, maar dat de uitkomst wél kan kantelen als “ondernemerschap” stevig en concreet wordt onderbouwd.

Het hof vertrekt, net als in Deliveroo, vanuit art. 7:610 BW en de bekende gezichtspunten: je bepaalt of iemand werknemer is door alle omstandigheden samen te wegen, zonder vaste rangorde. In een eerder tussenarrest had het hof in algemene zin al geoordeeld dat de elementen die richting een arbeidsovereenkomst wijzen zwaarder wegen dan de contra-indicaties, maar dat het (extern) ondernemerschap de balans mogelijk kon doen omslaan.

Sinds de uitspraak van de Hoge Raad uit 2025 is één punt extra scherp: ondernemerschap (gezichtspunt is uit Deliveroo) is niet “van nature” zwaarder dan de andere omstandigheden, maar het kan wél het verschil maken in de totaalafweging. Daardoor moet de rechter in deze zaak ook kijken naar omstandigheden die niet uitsluitend in de platformrelatie liggen. In de praktijk spelen dan vaak vragen als: investeert iemand zelf fors (bijvoorbeeld in een auto), heeft iemand meerdere opdrachtgevers, werft iemand eigen klanten, hoe is de fiscale positie, en draagt iemand echt de kosten en risico’s?

Dat past het hof in deze zaak concreet toe. De vakbond vorderde (samengevat) een verklaring voor recht dat álle chauffeurs werknemer zijn en dat daarom de Cao Taxivervoer geldt, met bijbehorende vergoedingen. Voor de chauffeurs die in deze procedure centraal staan, komt het hof echter tot de conclusie dat er geen arbeidsovereenkomst is, omdat hun ondernemerschap sterk is onderbouwd. Het hof noemt daarbij onder meer: substantiële investeringen (zoals de auto), vrijheid in werktijden, een eigen strategie bij het accepteren/weigeren van ritten en bijbehorende verdiensten, en risico’s op  aansprakelijkheid en arbeidsongeschiktheid.

Tegelijkertijd sluit het hof niet uit dat er individuele chauffeurs kunnen zijn die wél als werknemer moeten worden gezien. Alleen: door gebrek aan voldoende concrete gegevens over individuele omstandigheden kon het hof geen individuele chauffeurs of duidelijk afgebakende groepen aanwijzen waarvoor dat zou gelden. Daardoor kan ook geen algemeen oordeel worden gegeven over de gevorderde vergoedingen.

Kortom: Deliveroo blijft het toetsingskader, maar deze uitspraak laat zien dat goed gedocumenteerd ondernemerschap een zaak echt kan laten kantelen en dat brede, algemene claims zonder harde feiten over (groepen) chauffeurs sneller stuklopen.

Mocht u vragen hebben over uw zzp-overeenkomsten, neem dan contact op met Tessa Sipkema, Elke Hofman-Bijvank of Dennis Oud.

U leest de uitspraak hier.